Wie je uitnodigt,
en wie niet, zonder ruzie.

Schrijf de groepen op in de volgorde waarin je ze zou verdedigen: naaste familie en de getuigen; verdere familie; goede vrienden; vrienden; collega's; vrienden van de ouders; avondgasten. De lijst wordt van onderaf geschrapt, hele kring voor hele kring, tot het aantal bij het doel past, en pas dan kijkt iemand binnen een kring. Dit is de ene gewoonte die voorkomt dat de lijst honderd losse ruzies wordt. Wordt het aantal halverwege een kring bereikt, dan beslissen de drie tests hieronder wie er blijft.

Een naam die alle drie de tests doorstaat, blijft. Een naam die alle drie de tests niet haalt, gaat eraf. Twee van de drie is waar het gesprek de moeite waard is, en het is een kort gesprek, want de tests hebben het meeste al gedaan.

De regel die het contact met een gastenlijst overleeft: partners die samenwonen, verloofd of getrouwd zijn, worden bij naam uitgenodigd, altijd. Alle anderen krijgen een introducé óf als groep óf helemaal niet. De ene alleenstaande vriend wel een introducé geven en de andere niet is de beslissing die gasten vergelijken, en ze vergelijken echt. Laat het budget introducés toe voor alle alleenstaande gasten, dan zegt de groepsgrootte op de uitnodiging dat; zo niet, dan is de uitnodiging aan de gast alleen gericht en begrenst het reactieformulier de groep tot één.

De getuigen zijn de uitzondering waar niemand moeite mee heeft: de mensen die bij de ceremonie naast je staan, nemen mee wie ze willen.

Er zijn drie eerlijke standpunten, en de problemen beginnen pas als een paar er twee tegelijk probeert in te nemen. Alleen volwassenen betekent geen kinderen, ook niet de peuters van neven en nichten, en de uitnodiging zegt dat vriendelijk. Alleen kinderen uit de familie betekent de kinderen van de naaste familie en de getuigen, en de uitnodiging aan alle anderen is gericht aan de volwassenen bij naam. Alle kinderen betekent dat de locatie een plan voor ze heeft: een kindermenu, een tafel, iets te doen na negenen. Het reactieformulier dwingt af wat je ook kiest, door wel of niet naar een kinderaantal te vragen, zodat niemand het bij de deur hoeft te controleren.

Het bruidsmeisje en de bruidsjonker zijn op elke bruiloft voor volwassenen kinderen, en niemand heeft daar ooit bezwaar tegen gemaakt.

Een collega die ook een vriend is, doorstaat de tests hierboven en wordt als vriend uitgenodigd. Een collega die alleen collega is, is de reden dat avonduitnodigingen bestaan: het diner voor de mensen van wie je houdt, het feest voor de mensen die je aardig vindt, duidelijk gezegd op de uitnodiging, zodat niemand denkt dat hij bij de ceremonie had moeten zijn. Het hele team uitnodigen om niet te hoeven kiezen is het dure antwoord; niemand van het werk uitnodigen is het simpele, en dat is prima.

Als de ouders meebetalen, verwachten ze meestal vrienden te mogen uitnodigen, en de eerlijke manier is een vast aantal plaatsen dat van hen is om in te vullen, aan het begin afgesproken en daarna niet meer ter discussie. Betalen de ouders niet mee, dan zijn hun vrienden gasten van het paar zoals iedereen en gaan ze door de kringen. De namen die de meeste wrijving geven, zijn de namen die ouders laat toevoegen; een aandeel dat vroeg is afgesproken, met een datum waarop hun lijst definitief is, voorkomt late toevoegingen helemaal.

Sommige mensen zullen merken dat ze niet zijn uitgenodigd, en een enkeling zal het vragen. Het antwoord is kort, waar en voor iedereen hetzelfde, want de regels waren voor iedereen hetzelfde: 'We houden het klein, en het was moeilijk om de grens te trekken.' Geen lijst van wie het wel heeft gehaald, geen uitleg van de tests, geen belofte van een drankje als goedmaker die je niet van plan bent na te komen. Mensen vergeven een kleine bruiloft; ze vergeven niet dat ze horen dat iemand uit hun kring wel was uitgenodigd en zij niet, dus als de kringen eerlijk waren, valt er niets te vergeven.